Wygląda na to że to klasyczne zapalenie dziąseł Strasznie się zdziwiłam, no bo skąd u młodego psa który nie ma kamienia, taki stan Czy ktoś z was miał już z tym do czynienia? Czy mogę jakimiś domowymi sposobami to złagodzić nim pojedziemy do weta. Zapalenie dziąseł u psa jest niebezpieczne i nieprzyjemne. Sprawdź, jak leczyć i zapobiegać temu schorzeniu. Zapalenie Dziąseł U Psa Przyczyny Objawy i Leczenie | Zdrowie Psa | PEDIGREE® Zapalenie dziąseł może powodować ból i dyskomfort u Twojego psa, a także prowadzić do poważniejszych problemów zdrowotnych. Objawy zapalenia dziąseł u psów mogą obejmować: obrzęk i czerwone plamy na dziąsłach, ślinienie się, trudności w otwieraniu paszczy, utratę apetytu, ból podczas dotykania szczęki lub policzka oraz Zapalenie dziąseł u psa to schorzenie, które często mocno daje się we znaki czworonogowi. Może wywoływać silne bóle, obrzęk, wysięk czy przykry zapach z pyska oraz wiele innych, znacznie poważniejszych konsekwencji. Widzieliśmy, że anemia jest główną przyczyną białych dziąseł u psów. Ta niedokrwistość może być spowodowana różnymi okolicznościami, które grupujemy w następujące: Utrata krwi: a krwawienie wewnętrzne lub zewnętrzne może być za bladością błon śluzowych. Czasami ta strata jest niewielka, ale chronicznie rozkłada się Młodzieńcze zapalenie dziąseł u kota. Młodzieńcze zapalenie dziąseł u kota to choroba typowa dla mruczków w trakcie wymiany zębów mlecznych na stałe. Rozpulchnienie błony śluzowej jamy ustnej powoduje, ze staje się ona podatna na wnikanie bakterii i uszkodzenia mechaniczne, co może przerodzić się w zapalenie dziąseł. nej. Zapalenie przyzębia jest kolejnym eta-pem procesu zapalnego, wynikającym z bra - ku leczenia zapalenia dziąseł. Określane jest jako stan zapalny głębszych struktur otacza - jących i wspierających zęby, prowadzący do niszczenia tkanek przyzębia. Nagromadzenie płytki nazębnej prowadzi do rozwoju zapa - lenia dziąseł w ciągu DQFy. Pośród różnych chorób, jakie dotykają zwierzęta domowe, zapalenie dziąseł u psa jest jedną z najczęściej diagnozowanych chorób jamy ustnej. Jest ono pierwszym stadium chorób przyzębia. Co najważniejsze, w stadium tym, gdy jest w porę zauważone i leczone, zmiany zapalne są odwracalne. Nieleczone zapalenie dziąseł prowadzi do stanów zapalnych przyzębia. Reasumując, choroby przyzębia, można podzielić na 4 etapy: Zapalenie dziąseł. Wczesne zapalenie przyzębia. Umiarkowane zapalenie przyzębia. Ciężkie zapalenie przyzębia. Należy podkreślić, że nieleczone choroby przyzębia mogą być konsekwencją poważnych zmian miejscowych, ale także ogólnoustrojowych w organizmie psa. W konsekwencji choroby może nastąpić dysfunkcja aparatu stomatognatycznego, utrata zębów, a nawet patologiczne złamania żuchwy. Ponieważ w trakcie choroby następuje migracja bakterii i ich toksyn do krwiobiegu, procesy zapalne mogą być wywoływane także w odległych narządach. Uszkodzeniu mogą ulec np. mięsień sercowy, nerki oraz wątroba. Rozwój innych poważnych chorób, których przyczyną jest kamień nazębny to przewlekłe zapalenie gardła oraz górnych dróg oddechowych. Może wystąpić także zapalenie wsierdzia. Co jest przyczyną zapalenia dziąseł u psa? Zapalenie dziąseł u psa powodowane jest obecnością bakterii tlenowych oraz beztlenowych w płytce nazębnej. Najprościej wyjaśniając, bakterie te stanowią lepki osad połączony z resztkami pokarmu, zalegający obszar poddziąsłowy. Przy tworzeniu się płytki nazębnej biorą udział enzymy wytwarzane przez bakterie oraz ślina gospodarza. W konsekwencji następuje mineralizacja, inaczej zwapnienie, płytki bakteryjnej i powstaje kamień nazębny. Ma on postać brunatnoszarego, twardego osadu na powierzchni zębów psa. Niektóre ze składników śliny psa mogą potęgować postęp mineralizacji. W wyniku tworzenia się chropowatej struktury kamienia nazębnego, powstaje mechanizm gromadzenia się kolejnych warstw osadu. Cały proces sprzyja rozwojowi mikroorganizmów chorobotwórczych. Występują dwa rodzaje kamienia nazębnego: kamień naddziąsłowy i kamień poddziąsłowy. Kamień naddziąsłowy w pierwszej kolejności odkłada się przy ujściu gruczołów ślinowych, które są umiejscowione przy czwartych zębach przedtrzonowych oraz pierwszych zębach trzonowych szczęki psa. Natomiast przestrzeń poddziąsłowa zostaje pokrywana kamieniem poddziąsłowym. Co jest przyczyną zapalenia dziąseł u psa? Jak rozpoznać zapalenie dziąseł u psa? Jak wcześniej wspomniano, wczesne wykrycie zapalenia dziąseł u psa jest bardzo ważne. Pozwala na całkowite odwrócenie zmian zapalnych w jamie ustnej. Jak rozpoznać zapalenie dziąseł u psa? Objawy tej choroby można zauważyć zarówno w zachowaniu psa, jak też można zaobserwować u czworonoga zmiany fizjologiczne. Typowe objawy zapalenia dziąseł u psa to: spadek apetytu, na skutek bólu i obrzęku dziąseł, niechęć do zabiegów pielęgnacyjnych, niechęć do treningów, nieprzyjemny zapach z jamy ustnej, obecność kamienia nazębnego, nadmierne ślinienie się, obrzęk, zaczerwienienie i krwawienie dziąseł, wysięk ropny, nadżerki i owrzodzenia błony śluzowej, tworzenie się kieszonek dziąsłowych (jest to stan patologiczny dziąsła, który powstaje wtedy, gdy przekroczone zostają fizjologiczne granice rowka dziąsłowego i wynoszą od 1 mm do 3 mm). Co wpływa na powstawanie zapalenia dziąseł u psa? Warto podkreślić, że istnieją pewne czynniki, które mają znaczący wpływ na powstawanie zapalenia dziąseł u psa. Chorobie tej sprzyjają np.: wiek psa, niektóre miniaturowe i średnie rasy psów, co za tym idzie również predyspozycje genetyczne i anatomiczne. U mniejszych psów znaczenie ma wielkość zębów w porównaniu do wielkości pyska i szczęki. Ponieważ zęby są duże, a szczęka mała, zęby są blisko siebie umieszczone, co sprzyja tworzeniu się kamienia nazębnego. Choroby takie, jak cukrzyca, niewydolność nerek bądź wątroby również mogą być jedną z przyczyn powstania zapalenia dziąseł. Dodatkowymi czynnikami będą także wady zgryzu, żywienie miękkim pokarmem, brak higieny jamy ustnej, drobnoustroje oraz niska odporność organizmu. Ostatni czynnik, czyli odporność organizmu, może mieć decydujący wpływ na rozwój choroby. Zdrowy organizm bowiem, sam może sobie poradzić, nie dopuszczając do patologicznych zmian. Wystarczająca odporność jest odpowiedzialna za neutralizowanie toksyn oraz hamowanie aktywności enzymów bakteryjnych, jak również za proces eliminacji samych bakterii. Co wpływa na powstawanie zapalenia dziąseł u psa? Jakie leczenie podjąć w przypadku zapalenia dziąseł? Aby na pewno stwierdzić u psa zapalenie dziąseł, należy odpowiednio zdiagnozować chorobę. W tym celu wykonuje się szereg badań. Psa znieczula się, by przeprowadzić kolejno badanie kliniczne, stomatologiczne oraz radiologiczne. Kiedy zapalenie dziąseł zostanie na pewno stwierdzone, aby mu zaradzić, należy przeprowadzić odpowiednią terapię. Skaling, czyli usuwanie kamienia nazębnego Skaling jest to zabieg usunięcia kamienia nazębnego z koron zębowych, kieszonek dziąsłowych oraz z powierzchni korzeni zębów. Odbywa się w znieczuleniu ogólnym. Przeprowadza się go w klinice weterynaryjnej. W stomatologii weterynaryjnej powszechnie stosowane są skalery ultradźwiękowe. Zabieg usuwania kamienia nazębnego za pomocą skalera ultradźwiękowego musi być przeprowadzony w sposób dokładny i poprawny. Należy wiedzieć, że źle przeprowadzony skaling może być przyczyną zwiększenia się szorstkości powierzchni zębów. Ponadto może uszkodzić powierzchnię szkliwa oraz cement. Skutki źle przeprowadzonego skalingu mogą być przyczyną powstania jeszcze większych problemów chorobowych w jamie ustnej. Warto dodać, że niewłaściwy skaling może spowodować mi in. trudności z gojeniem tkanek przyzębia oraz szybsze gromadzenie się płytki nazębnej. Jeżeli jesteś zainteresowany tematyką skalingu u psa to zajrzyj tutaj. Polerowanie koron, czyli wygładzenie zębów Po prawidłowo wykonanym skalingu należy przeprowadzić polerowanie koron. Wykonuje się je za pomocą specjalnych szczotek i past polerskich. Czynności te mają za zadanie maksymalne wygładzenie powierzchni zębów. Gładka powierzchnia zabezpiecza zęby przed ponownym odkładaniem płytki bakteryjnej oraz kamienia nazębnego. Stosowanie antybiotyków Aby wyleczyć zapalenia dziąseł, zaleca się miejscowe stosowanie antybiotyków, np. w formie maści. Antybiotyki takie, jak klindamycyna, doksycyklina, metronidazol pomagają zmniejszyć zapalenie dziąseł, jak również głębokość kieszonek dziąsłowych. W ostrych stanach zapalnych podanie antybiotyków może nastąpić w formie ogólnoustrojowej, na kilka dni przed zabiegiem. Po zabiegu podawanie antybiotyków także powinno być kontynuowane, celem wyeliminowania szkodliwego wpływu bakterii. Stosowanie środków antyseptycznych Przepłukiwanie jamy ustnej roztworami środków antyseptycznych odbywa się podczas zabiegu skalingu. Pomaga to w usunięciu bakterii i innych czynników chorobotwórczych, poprawiając skuteczność zabiegu. Na to, jakie leczenie podjąć w przypadku zapalenia dziąseł, wpływ ma dokładna diagnoza oraz odpowiednia terapia, dobrana przez lekarza weterynarii. Zapobieganie chorobom przyzębia Aby przeciwdziałać rozwojowi czynników determinujących rozwój tej choroby, należy przede wszystkim dbać o higienę jamy ustnej czworonoga. Jednym z najistotniejszych elementów tej higieny jest szczotkowanie zębów psa. Wykonuje się je przy pomocy specjalnej szczoteczki weterynaryjnej, posiadającej miękkie włosie. Zapobieganie chorobom przyzębia Zasady dobrego szczotkowania zębów psa Najlepsze efekty daje codzienne szczotkowanie zębów psa. Wiadomo jednak, że właściciele psów mogą nie mieć czasu na taką częstotliwość szczotkowania. Jeśli higiena jamy ustnej psa jest w dobrym stanie, szczotkowanie trzy razy w tygodniu może dać również zadowalające efekty. Szczotkując zęby czworonoga należy ustawić szczoteczkę pod odpowiednim kątem w stosunku do czyszczonych powierzchni. Odpowiedni kąt to 45º. Umożliwia on wniknięcie włosia szczoteczki do rowka dziąsłowego. Jeśli chodzi o pasę do zębów dla psa, dostępnych jest wiele jej rodzajów. Nie wymagają one spłukiwania. Aby pies jak najwcześniej przyzwyczaił się do szczotkowania zębów, dobrze jest przyzwyczaić go do takiej czynności już od wieku szczenięcego. Polecamy również film instruktażowy pokazujący jak prawidłowo umyć zęby naszemu psu. Odpowiednia dieta Istnieje szereg diet stomatologicznych, które ułatwiają dbanie o higienę jamy ustnej. Ograniczają one tworzenie się kamienia nazębnego. Podstawowym elementem diety psa powinna być też sucha karma, zamiast miękkiego domowego jedzenia. Gryzienie twardego jedzenia pomaga bowiem w samooczyszczaniu zębów. Natomiast pożywienie typu ryż, makaron lub kasza są zbyt miękkie i dodatkowo posiadają zbyt wielką ilość węglowodanów, które nie maja korzystnego wpływu na zęby. Profilaktyczne badanie u weterynarza Każdego psa, po ukończeniu 3 roku życia powinno się raz na pół roku badać w gabinecie lekarza weterynarii. Zbadanie stanu higieny jamy ustnej to dobre i skuteczne działania profilaktyczne w chorobach przyzębia u psa. Przysmaki dentystyczne U zdrowych psów, profilaktycznie powinno się stosować przysmaki dentystyczne. Powinno się podawać je codziennie. Ważne, by pies był zdrowy. Gryzaki nie są dobre u psów z zapaleniem dziąseł lub chorobami przyzębia. Można je zatem stosować dopiero po wyleczeniu psa. Podsumowując wnioski płynące z niniejszego artykułu, należy stwierdzić, że lepiej zapobiegać niż leczyć. Zaniedbana higiena jamy ustnej psa może mieć nieprzewidziane i trudne, czasem niemożliwe do usunięcia, skutki. Sprawdzajmy stan uzębienia naszego psa regularnie i stosujmy odpowiednią dietę, a zminimalizujemy możliwość wystąpienia problemów. W ten sam sposób, w jaki możesz dowiedzieć się czegoś o zdrowiu człowieka na podstawie koloru jego twarzy, możesz dowiedzieć się wiele o ogólnym zdrowiu psa na podstawie koloru jego o starej opowieści o mokrym nosie jako wyznaczniku zdrowia Twojego psa – zamiast tego zwróć uwagę na dziąsła psa, ponieważ blade dziąsła u psów mogą Ci powiedzieć kilka wyglądają zdrowe dziąsła psa?Jak zbadać dziąsła psa?Różne kolory dziąseł u psa i ich znaczenieBlade dziąsła u psów, co one oznaczają?1. Anemia2. Wstrząs3. Krwawienie wewnętrzne4. Zaburzenia krzepnięcia krwi5. Choroba nerek6. Pasożyty7. Spożycie trutki na szczury8. Zatrucie cynkiem9. Choroba serca10. RakPodsumowanieJak wyglądają zdrowe dziąsła psa?Zdrowy pies ma dziąsła, które wyglądają tak samo jak dziąsła zdrowego człowieka. Powinny być łososiowo-różowe i lekko błyszczące. Oto jak wyglądają zdrowe dziąsła u psów:Kiedy chcesz sprawdzić dziąsła swojego psa, musisz je nacisnąć, jeżeli są zdrowe zmienią kolor na biały na kilka sekund, a następnie powrócą do normalnego, różowego koloru. Jeśli nie powrócą do swojego normalnego koloru, Twój pies może mieć pewne problemy niektóre psy mogą mieć pigment w dziąsłach np. czarny. Jeśli Twój psiak ma taki pigment, patrzenie na jego dziąsła nie powie Ci wiele o zdrowiu Twojego pupila. Zamiast tego powinieneś spojrzeć na wyściółkę oka psa lub jego wewnętrzną powiekę. Wewnętrzna powieka twojego psa powinna wyglądać tak samo jak zbadać dziąsła psa?Zanim dojdziesz do jakichkolwiek wniosków na temat stanu zdrowia Twojego psa na podstawie koloru jego dziąseł, musisz najpierw nauczyć się, jak prawidłowo je jego dziąsła, kiedy jest zdrowy – pierwszym krokiem jest przyjrzenie się dziąsłom Twojego psa, gdy Twój pupil jest zdrowy. Podnieś górną wargę, aby odsłonić dziąsła i spójrz na – kiedy przyjrzysz się kolorowi dziąseł swojego psa, zanotuj go sobie w pamięci. Pomoże to zauważyć wszelkie różnice w kolorze, jeśli się pojawią. Możesz nawet zrobić zdjęcie do wykorzystania w sprawdzaj dziąsła – wyrób sobie nawyk sprawdzania koloru dziąseł psa. Jeśli będziesz robić to regularnie, będziesz w stanie na czas wykryć wszelkie potencjalne problemy zdrowotne. Przyjrzenie się jego dziąsłom raz lub dwa razy w miesiącu to powinno i najłatwiejszym sposobem monitorowania dziąseł Twojego pupila jest szybkie spojrzenie na nie podczas mycia zębów. Najlepiej, gdy robisz to raz dziennie lub przynajmniej kilka razy w tygodniu, co jest wystarczającą ilością, aby mieć oko na kolor dziąseł kolory dziąseł u psa i ich znaczenieZanim skupimy się na jasnych dziąsłach u psów i na tym, co mogą one oznaczać, przyjrzyjmy się innym kolorom dziąseł, które możesz zauważyć u psa i co mogą one czerwone dziąsła – infekcja, zapalenie dziąseł, miejscowe podrażnienieWiśniowoczerwone dziąsła – narażenie na toksyny, zatrucie tlenkiem węgla, udar cieplny, wysokie ciśnienie krwiŻółte – niedokrwistość, problemy z wątrobą, uszkodzenie czerwonych krwinekNiebieski lub fioletowy – problemy z oddychaniem (zadławienie, astma), zapalenie płuc, hipotermia, niskie ciśnienie krwi, choroby sercaJeśli wyrobiłeś sobie nawyk sprawdzania dziąseł psa za każdym razem, gdy myjesz zęby, dostrzeżenie tych różnych kolorów będzie szybkie i łatwe. Zawsze możesz też mieć zdjęcie zdrowych dziąseł swojego psa w celach informacyjnych i dziąsła u psów, co one oznaczają?Jeśli zauważysz, że dziąsła Twojego psa są bladoróżowe lub białe, może to wskazywać na wiele różnych potencjalnych problemów zdrowotnych. Oto niektóre z najczęstszych problemów związanych z bladymi dziąsłami u AnemiaAnemia to zmniejszona liczba krążących czerwonych krwinek, hemoglobiny lub obu składników. Inne objawy niedokrwistości u psów to osłabienie, trudności w oddychaniu, utrata masy ciała, szybsze tętno i oznaki utraty krwi, takie jak zakrwawiony nos lub krew w kale lub moczu. Ważne jest, aby pamiętać, że anemia nie jest właściwie chorobą samą w sobie, ale jest częstym objawem innego problemu robić:Jeśli niedokrwistość twojego psa jest ciężka, może być konieczne, aby wykonać transfuzję krwi. W przypadku dalszego leczenia konieczne jest zdiagnozowanie przyczyny w gabinecie weterynarza i opracowanie odpowiedniego planu WstrząsWstrząs jest najczęstszą przyczyną śmierci psów w wypadkach. Jest to skrajna reakcja na wszelkie poważne obrażenia ciała psa, takie jak duża rana zewnętrzna lub krwawienie tak się stanie, organizm Twojego zwierzaka spróbuje zrekompensować utratę krwi, przyspieszając tętno, aby zapobiec obniżeniu ciśnienia krwi. Jednak naczynia krwionośne psa ulegną zwężeniu podczas wstrząsu, a dziąsła psa mogą nie otrzymać wystarczającej ilości krwi, przez co staną się blade lub bladych dziąseł u psów, inne objawy wstrząsu obejmują szybki oddech, szybkie bicie serca lub niską temperaturę robić:Pierwszą rzeczą do zrobienia jest sprawdzenie psa pod kątem objawów. Jeśli stwierdzisz, że jest w szoku, najlepszym rozwiązaniem jest natychmiastowe zabranie go do weterynarza. Jednak możesz też zrobić kilka rzeczy, aby zapewnić natychmiastową pomoc swojemu psiakowi, zwłaszcza jeśli szok psa jest spowodowany zewnętrznym połóż szczeniaka na boku i delikatnie wyciągnij jego język, aby jego drogi oddechowe były otwarte. Jeśli widoczne jest krwawienie zewnętrzne, spróbuj je zatamować, zakrywając ranę czystą szmatką i uciskając ją. Jeśli krwawienie nie ustanie po pięciu minutach, jak najszybciej zabierz psa do Krwawienie wewnętrzneChociaż krwawienie wewnętrzne jest jednym z powodów, dla których Twój pies może wpaść w szok, czasami może to nie być tak poważne, aby wywołać ten rodzaj reakcji. Jeśli jednak dziąsła Twojego psa są blade lub białe, może to być spowodowane krwawieniem wewnętrzne u psów może być spowodowane wieloma czynnikami, w tym urazem, uszkodzeniem wątroby lub śledziony, wrzodami żołądka itp. Zwróć uwagę na inne objawy krwawienia wewnętrznego, takie jak czarne lub smoliste stolce, letarg, pwymioty i robić:Jeśli podejrzewasz, że Twój pies ma krwawienie wewnętrzne, postaraj się, aby był spokojny i zrelaksowany. Owiń go kocem lub ręcznikiem i mów do niego cicho. Następnym krokiem jest jak najszybsze zabranie psa do weterynarza. Kiedy podnosisz psa, aby zanieść go do samochodu, nie naciskaj na jego brzuch. Zamiast tego połóż jedną rękę pod klatką piersiową psa, tuż przed jego przednimi nogami. Umieść drugą rękę za jego tylnymi Zaburzenia krzepnięcia krwiBlade dziąsła u psów mogą być również oznaką zaburzenia krzepnięcia krwi. Ten stan oznacza, że ​​krew psa nie koaguluje tak dobrze, jak powinna, co może prowadzić do nadmiernego lub nieprawidłowego krwawienia. Niektóre stany, które to powodują, obejmują chorobę von Willebranda, trombocytopatię i małopłytkowość. Inne objawy zaburzeń krzepnięcia krwi obejmują krwawienie, krew w stolcu lub moczu, siniaki na skórze i wybroczyny (drobne brązowe lub czerwone plamki na skórze).Co robić:Jeśli twój pies krwawi i nie możesz tego powstrzymać może mieć zaburzenia krzepnięcia krwi. Natychmiast zabierz psa do weterynarza na diagnozę i transfuzję krwi, jeśli to Choroba nerekNerki Twojego psa naturalnie wytwarzają erytropoetynę, hormon, który pomaga szpikowi kostnemu w wytwarzaniu czerwonych krwinek. Jeśli Twój psiak cierpi na chorobę nerek, np. przewlekłą niewydolność nerek, będzie miał mniej tego hormonu, może to prowadzić do anemii, a wraz z nią pojawią się blade dziąsła. Inne objawy przewlekłej choroby nerek u psów to odwodnienie, nietrzymanie moczu, zmniejszony apetyt, letarg, wymioty, utrata masy ciała i owrzodzenie jamy robić:Jeśli podejrzewasz, że Twój pies ma jakieś problemy z nerkami, zabierz go do weterynarza, aby uzyskać diagnozę. Jeśli cierpi na przewlekłą niewydolność nerek, będziesz musiał wprowadzić pewne zmiany w jego diecie i zadbać o odpowiednie nawodnienie, aby poradzić sobie z tym PasożytyCiężka inwazja pasożytów może prowadzić do wielu problemów u twojego psa, takich jak niedokrwistość pasożytnicza. Blade dziąsła i inne objawy, takie jak gorączka, brak energii i apetytu, utrata masy ciała, zabarwienie moczu itp. mogą sygnalizować infekcję pasożytniczą. Najczęstsze infekcje pasożytnicze u psów to robaki jelitowe, ale Twój pies może również cierpieć z powodu ciężkiej inwazji robić:Zapobieganie infekcjom pasożytniczym jest możliwe, więc staraj się trzymać psa z dala od jedzenia kału, picia nieświeżej wody i upewnij się, że nie ma kontaktu z zarażonymi zwierzętami. Można również stosować leki i preparaty profilaktyczne, zarówno na pasożyty wewnętrzne, jak i jednak Twój pies cierpi już z powodu inwazji pasożytów, Twój weterynarz najprawdopodobniej przepisze antybiotyki i odeśle Twojego psiaka do domu. Ale jeśli twój pies ma anemię pasożytniczą, twój weterynarz może również przepisać terapię sterydową lub w cięższych przypadkach, płynoterapię, a nawet transfuzję Spożycie trutki na szczuryJeśli twój pies zje trutkę na szczury (lub jakikolwiek inny rodzaj trutki na gryzonie), prawdopodobnie zostanie narażony na warfarynę, która jest antykoagulantem, który może prowadzić do obfitego krwawienia z nosa, ust, a nawet z odbytu lub pochwy. Poza krwawieniem i bladymi dziąsłami, Twój psiak może również wykazywać inne objawy, takie jak trudności w oddychaniu, kaszel, czarne stolce, wymioty, letarg i robić:Jeśli trutka została niedawno połknięta, weterynarz może wywołać wymioty i podać węgiel aktywowany, aby zapobiec dalszemu wchłanianiu tej niebezpiecznej substancji chemicznej. Jeśli rozwiną się objawy kliniczne, Twój pies może wymagać opieki wspomagającej, w tym płynoterapii i transfuzji krwi. Jeżeli ten stan nie jest leczony może być śmiertelny dla twojego Zatrucie cynkiemToksyczność cynku ma miejsce, gdy pies połyka przedmioty wykonane z cynku, takie jak moneta lub gwoździe. Chociaż cynk jest naturalną częścią ciała psa, przyjmowany w nadmiernych ilościach zapobiega wchłanianiu żelaza, które wspomaga produkcję czerwonych krwinek. W końcu doprowadzi to do anemii i objawów, takich jak blade dziąsła u psów, a także braku apetytu, wymiotów, biegunki, żółtaczki i robić:Pierwszym krokiem jest usunięcie przedmiotu połkniętego przez psa. Twój psiak otrzyma dożylną płynoterapię, aby ułatwić oddawanie moczu, a także niektóre leki pomagające w uwalnianiu cynku z organizmu. W ciężkich przypadkach może być konieczna transfuzja Choroba sercaTwój pies może mieć blade dziąsła, jeśli cierpi na chorobę serca. Problemy z sercem mogą prowadzić do innych problemów zdrowotnych, takich jak niskie ciśnienie krwi, szybki oddech i kaszel, słaby puls i powiększony brzuch. Jednak objawy będą zależeć od ciężkości choroby i mogą w ogóle nie występować, jeśli problem z sercem psa nie jest robić:Chociaż leczenie nie może odwrócić tego stanu, Twój pies może prowadzić normalne życie z pewnym zarządzaniem. Wiąże się to głównie z odpowiednią dietą, a weterynarz może przepisać dietę niskosodową, która pomaga efektywniej pracować sercu. Oczywiście przed wprowadzeniem jakichkolwiek zmian w diecie psa należy skonsultować się z RakIstnieją pewne rodzaje raka, takie jak rak szpiku kostnego, które mogą prowadzić do zmniejszonej produkcji krwinek, co z kolei prowadzi do bladych dziąseł u psów. Inne rodzaje raka, takie jak te, które wpływają na śledzionę i wątrobę mogą powodować krwawienie wewnętrzne u psów. Wszystko to może powodować blade lub białe dziąsła u robić:Leczenie raka u psów zależy od rodzaju i wielkości nowotworu. Możliwe metody leczenia obejmują operację, chemioterapię i radioterapię, a także kombinację tych metod dziąseł Twojego psa może wiele powiedzieć o jego ogólnym stanie zdrowia. Zdrowe dziąsła powinny być różowe i lekko dziąsła Twojego psa są blade lub białe może to być oznaką wielu możliwych schorzeń. Należą do nich wstrząs, anemia, zaburzenia krzepnięcia krwi, krwawienie wewnętrzne, toksyczność cynku, spożycie trutki na szczury, choroby nerek, choroby serca zauważysz blade dziąsła u psów i nie masz pewności co do przyczyny, najlepiej zabrać psa do weterynarza, aby zdiagnozować problem i opracować plan leczenia. STOMORGYL 20 /10 TABLETEK/ DLA PSÓWProdukt dostępny wyłącznie w stacjonarnych gabinetach weterynaryjnych - zakaz wysyłania leków. Można go u nas zamówić on-line , ale odbiór tylko osobisty z naszego Gabinetu Wet. w Obornikach Śląskich 1/2 - po konsultacji weterynaryjnej z lekarzem dyżurnym . W czasie PANDEMII zapytaj o e-wizytę - konsultację celem ustalenia terminu tabletka zawiera : Spiramycyna 1 500 Metronidazol - 250 mg - w przypadku pojawienia się wymiotów podczas podawania leku -NIEZWŁOCZNIE skontaktować się z lekarzem prowadzącym i odstawić lek .Wskazania : Preparat jest przeznaczony do leczenia u psów : chorób przyzębia ( zwłaszcza tych, którym towarzyszy przykry zapach z jamy ustnej ), zapalenia dziąseł , przetok ustno-nosowych , zapalenia okostnej , zapalenia zatok , ostrych lub przewlekłych zapaleń jamy ustnej , infekcyjnych komplikacji ran urazowych policzków , zapalenia gardła , zapalenia migdałków , infekcji gruczołów ślinowych . Do bakterii wrażliwych na skojarzone działanie spiramycyny i metronidazolu należą : Mycoplasma , Staphylococcus , Streptococcus , Bacterioides , Clostridium , Fusobacterium .Interakcje : Nie należy stosować spiramycyny z linkosamidami i chloramfenikolem , ponieważ antybiotyki te konkurują o to same miejsce wiązania z podjednostką rybosomu bakteryjnego : Uszkodzenie wątroby co może się manifestować wymiotami po podaniu kilku dawek oraz wczesna ciąża i wtedy należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem prowadzącym .Dawkowanie : Stomorgyl 20 należy podawać doustnie psom jeden raz dziennie w standardowej dawce : spiramycyny i 12,5mg/kg metronidazolu , tzn. 1 tabletkę na 20kg dziennie, przez okres: 5 do 10 dni. Nie należy rozkruszać ani dzielić tabletek bo są gorzkie . Zapalenie dziąseł u kota Koty są coraz częściej pacjentami lecznic weterynaryjnych, ponieważ ich opiekunowie na szczęście coraz bardziej zdają sobie sprawę, że kontrole mogą zapobiec rozwojowi poważnych chorób. Grupa schorzeń, które często stanowią powód wizyty u lekarza, to właśnie schorzenia jamy ustnej, w tym zapalenie dziąseł u kota. Choroby jamy ustnej mogą w istotny sposób wpływać na jakość życia, a nawet przyczynić się do jego wyraźnego skrócenia. Z tego artykułu dowiesz się jak możesz rozpoznać je u swojego kota, dlaczego w ogóle się pojawiają, oraz jak wygląda ich leczenie. Co to jest zapalenie dziąseł u kota?Przerostowe zapalenie dziąseł u kotaMłodzieńcze zapalenie dziąseł u kotaPlazmocytarne zapalenie dziąseł u kotaEozynofilowe zapalenie dziąseł u kotaAutoimmunologiczne i atopowe zapalenie dziąseł u kotaZapalenie dziąseł u kota, jako objaw wtórnyMocznica u kotaCukrzyca u kotaZatrucia u kotaCo może spowodować zapalenie dziąseł?Jak mogę rozpoznać chorobę dziąseł u kota?Zapalenie dziąseł u kota leczenie Co to jest zapalenie dziąseł u kota? Co to jest zapalenie dziąseł u kota? Schorzeniem najczęściej występującym w jamie ustnej u kota jest zapalenie dziąseł, które zazwyczaj idzie w parze z zapaleniem błony śluzowej jamy ustnej. Jest to odpowiedź zapalna dziąsła bez destrukcji tkanek przyzębia. Charakteryzuje się: obecnością płytki, nieznaczną ilością kamienia nazębnego, zaczerwienieniem brzegu dziąsła, obrzękiem części wolnej dziąsła, utratą punktowania powierzchni dziąseł. Zapalenie dziąseł u kota rozwija się dosyć szybko a jego podłoże może zależeć od wieku lub rasy. Własnie z tego powodu w medycynie weterynaryjnej wyróżniono kilka rodzajów zapalenie dziąseł: młodzieńcze zapalenie dziąseł, plazmocytarne zapalenie dziąseł, przerostowe zapalenie dziąseł, eozynofilowe zapalenie dziąseł, limfocytarne zapalenie dziąseł, idiopatyczne zapalenie dziąseł, atopowe zapalenie dziąseł, autoimmunologiczne zapalenie dziąseł. Przerostowe zapalenie dziąseł u kota Zaburzenie pojawia się we wczesnym wieku, diagnozowane jest najczęściej u kotów perskich i abisyńskich. Przerośnięty wolny brzeg dziąseł powoduje powiększenie się głębokości rowka dziąsłowego i powstanie pseudo kieszeni patologicznych. Celem leczenia chirurgicznego przy przerostowym zapaleniu dziąseł jest przywrócenie dziąsłom ich prawidłowych rozmiarów. Dalsze postępowanie opiera się na systematycznych zabiegach higienicznych i profilaktycznych. Młodzieńcze zapalenie dziąseł u kota Młodzieńcze zapalenie dziąseł to choroba spotykana u kotów rasy maine coon, kotów syjamskich, a także u krótkowłosego kota europejskiego. Tuż po zakończeniu okresu wyrzynania się zębów dziąsła pozostają rozpulchnione, przerośnięte, krwawią przy badaniu. Głębokość rowka dziąsłowego przekracza 2 mm. Można próbować leczyć chorobę zachowawczo, wykonując intensywne zabiegi higieniczne, lub przeprowadzić zabieg gingiwektomii. Zlekceważenie zapalenia grozi jego utrwaleniem i ewolucją w kierunku zapalenia przyzębia. Plazmocytarne zapalenie dziąseł u kota Schorzenie to zwane jest często limfocytarno-plazmocytarnym zapaleniem jamy ustnej u kotów i diagnozowane u 2-4% ich populacji. Jest to zapalenie idiopatyczne, czyli o nieznanej przyczynie. Obserwuje się nieco częstsze występowanie choroby u kotów somalijskich, abisyńskich, birmańskich i perskich, choć nie stwierdzono jednoznacznych predyspozycji rasowych. W populacji chorych zwierząt przeważają kastrowane kocury. Najmłodsze zwierzęta, cierpiące na plazmocytarne zapalenie dziąseł miały 8-9 miesięcy. Zapalenie to często występuje wraz z zapaleniem błony śluzowej jamy ustnej. Zmiany lokalizują się na łukach gardłowych i podniebieniu miękkim jako przekrwione, przerostowe i obrzęknięte deformacje błony śluzowej. Przy dotyku miejsca te często krwawią, a swoją fakturą i kolorem przypominają owoce maliny. Dziąsła wokół zębów trzonowych i przedtrzonowych oraz błona śluzowa nasady języka i gardła objęte są procesem chorobowym w następnej kolejności. Eozynofilowe zapalenie dziąseł u kota Zapalenie to wchodzi w skład tzw. zespołu eozynofilowego kotów. Zmiany najczęściej lokalizują się na wargach, języku, dziąsłach w postaci wrzodów. Eozynofilowe zapalenie dziąseł najczęściej dotyczy kotów w średnim wieku. Autoimmunologiczne i atopowe zapalenie dziąseł u kota Alergia kontaktowa, toczeń rumieniowaty układowy, toczeń skórny krążkowy czy wypryski polekowe mogą powodować powstanie zmian w obrębie jamy ustnej kota. Przebiegają one z depigmentacją błony śluzowej, zapaleniem dziąseł, depigmentacją skóry warg i owrzodzeniami. Na wargach może dochodzić do utraty włosa. Zapalenie dziąseł u kota, jako objaw wtórny Zapalenie u dziąseł może być też spowodowane innymi schorzeniami, dlatego tak ważna jest szczegółowa diagnostyka. Mocznica u kota Mocznica objawia się między innymi wydalaniem mocznika na powierzchnię błon śluzowych jamy ustnej. Bakterie ureazo-dodatnie przekształcają go w wolny amoniak, który jest odpowiedzialny za uszkodzenia śluzówki. W zależności od zaawansowania choroby zmiany mogą mieć postać lekkich podrażnień, zapaleń dziąseł bądź ciężkich owrzodzeń. Obserwujemy wówczas brunatne przebarwienie języka. Zazwyczaj to zapach amoniaku jest często główną przyczyną wizyty u lekarza. Mocznica najczęściej występuje na tle niewydolności nerek. Cukrzyca u kota Również w przebiegu cukrzycy u kota zachwianiu ulega miejscowa odpowiedź immunologiczna. Pojawiają się też zaburzenia naczyniowe. Prowadzi to do upośledzenia mechanizmów obronnych dziąsła i zwiększonej akumulacji płytki nazębnej. Zmiany te nie dają specyficznego obrazu, szczególnie przy braku higieny, przyspieszają degradację przyzębia. Zatrucia u kota Zatrucia rodentycydami antykoagulacyjnymi, np. dikumarolem i warfaryną – występują różnego nasilenia krwawienia z dziąseł. Mogą nawet przybrać postać masywnego krwotoku. Objaw jest potencjalizowany współistniejącym stanem zapalnym przyzębia. Krwawienia są trudne do opanowania. Co może spowodować zapalenie dziąseł? Jakie są przyczyny chorób jamy ustnej? Najczęstszą przyczyną zapalenia dziąseł u kotów jest odkładająca się płytka nazębna oraz kamień nazębny. Powiązane jest to z przerostem bakterii i produkcją toksyn, które niszczą prawidłowe struktury dziąsłowe i wywołują zapalenie. Niektóre koty mogą być predysponowane do tej choroby. Zaliczamy tutaj koty które są nosicielami, chorują na wirusowe choroby zakaźne, takie jak wirus niedoboru immunologicznego kotów (FIV) oraz wirusowa białaczka kotów (FeLV). Immunosupresja spowodowana tymi wirusami, powoduje osłabienie procesów obronnych jamy ustnej, co w konsekwencji predysponuje chore osobniki do rozwoju procesu zapalnego. Chorobie dziąseł może towarzyszyć zakażenie wirusem taki jak kaliciwirus, powodujący nadżerki na języku. Do zapalenia dziąseł może również dochodzić na wskutek spożycia substancji żrącej. Najczęściej obserwuje się tutaj wraz z zapaleniem dziąseł, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej i języka. Zmiany mają charakter owrzodzeń, rzadziej miejscowego stanu zapalnego. Często też spotykam pacjentów, u których choroby dziąseł są objawem wtórnym na tle innych chorób. Zazwyczaj zapalenie dziąseł towarzyszy chorobom przewlekłym, takim jak cukrzyca lub niewydolność nerek. Na tle obu chorób może dojść do rozwoju mocznicy, która sprzyja rozwijaniu się procesów zapalnych w jamie ustnej. Pierwszym, a zarazem najbardziej rażącym nas objawem choroby dziąseł jest tak zwany fetor ex ore, czyli brzydki zapach z pyszczka. Brzydki zapach z pyszczka kota związany jest z toczącym się procesem zapalnym oraz obecnością kamienia nazębnego. Fetor ex ore zazwyczaj jest pierwszym objawem rozwijającego się procesu chorobowego, bowiem w następnej kolejności właściciel najczęściej obserwuje brak apetytu u kota. Brak apetytu związany jest z niczym innym jak bolesnością podczas gryzienia. Niekiedy można zauważyć że kot stara się jeść jedną stroną jamy ustnej. Często obserwuje się ślinienie się zwierzęcia i spożywanie większej ilości wody. Następne objawy są widoczne dopiero po zajrzeniu do jamy ustnej. Najczęściej prócz kamienia nazębnego widzimy czerwone obwódki wokół zębów lub całkowite zaczerwienienie dziąseł. Przy silnym zapaleniu proces zapalny obejmuje łuki podniebienne i błonę śluzową jamy ustnej, które są żywoczerwone do purpurowych oraz stają się silnie pofałdowane. Niekiedy dziąsła w stanie zapalnym mogą podkrwawiać, są żywoczerwone oraz rozpulchnione. W momencie gdy rozwinie się zapalenie całej jamy ustnej, silny ból często objawia się przymrużeniem oczu oraz całkowitą apatią zwierzęcia. Zapalenie dziąseł u kota leczenie Zapalenie dziąseł u kota leczenie Leczenie chorób dziąseł jest pojęciem szerokim. Opiera się na zastosowaniu leczenia farmakologicznego, chirurgicznego, a także na codziennej higienie jamy ustnej. Po rozpoznaniu przyczyny zapalenia można wprowadzić terapię. W przypadku zapalenia tła bakteryjnego związanego z kamieniem nazębnym, stosuje się tak zwaną sanację jamy ustnej czyli zdjęcie kamienia nazębnego. Sanacja jamy ustnej to zabieg kosztujący około 120zł, przeprowadzany w znieczuleniu ogólnym. Po takim zabiegu prowadzi się krótkotrwałą antybiotykoterapię w celu zredukowania patologicznej flory bakteryjnej. Po sanacji bardzo ważne jest utrzymanie prawidłowej higieny jamy ustnej. Codzienne stosowanie preparatów zmniejsza odkładanie się płytki nazębnej. Zaznaczam, codzienne, ponieważ stosowanie raz na kilka dni, to tak jak stosowanie wcale. Obecnie na rynku dostępne są preparaty w postaci płynu np. VetAquadent, który wlewa się raz dziennie do miski z wodą. Może to być pasta do zębów dla zwierząt, którą wykorzystuje się do szczotkowania zębów. Występują również preparaty w postaci żelu, na przykład OraZN, Oral Cleaning gel. Są to preparaty, które działają przeciwzapalnie, niwelują przykry zapach z jamy ustnej oraz zmniejszają odkładanie się płytki nazębnej. W przypadku zapaleń na tle alergicznym, autoimmunologicznym, czy też limfo-plazmocytarnym i eozynofilowym, w terapii główną rolę spełniają leki sterydowe. Podawane są w dużych dawkach w postaci iniekcji, a także w postaci tabletek. Gdy leczenie farmakologiczne nie przynosi skutków, czasem jest konieczność usunięcia wszystkich zębów chirurgicznie lub zabieg skrócenia dziąseł. W stanach zapalnych jamy ustnej warto stosować preparaty na bazie ziołowej. Napar z rumianku działa kojąco dla dziąseł, podobnie jak szałwia. Dostępnym bez recepty preparatem działającym przeciwzapalnie jest DentoSeptA, który nakłada się na zmienione zapalnie dziąsła. Podsumowanie Warto dbać o zęby kota Zapalenie jamy ustnej, czy dziąseł u kota jest schorzeniem często występującym. Tylko codzienna profilaktyka i higiena jamy ustnej, oraz okresowa kontrola stanu uzębienia pozwoli zapobiec powstawaniu procesów zapalnych, a także przedwczesnemu wypadaniu zębów. Dbanie o zęby Twojego kota, pozwoli na przytulanie i trzymanie go na kolanach bez konieczności odwracania się i wykrzywiania miny z powodu przykrego zapachu z pyszczka. Można powiedzieć więc, że dbając o zęby Twojego kota, dbasz również o swoje samopoczucie 🙂 Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na temat chorób jamy ustnej u kotów, albo Twój kociak przechodził zapalenie dziąseł, dodaj komentarz pod artykułem. Chętnie usłyszę o Twoich doświadczeniach i wyjaśnię wątpliwości. Zapalenie dziąseł to, tuż obok próchnicy i nadwrażliwości, jeden z największych wrogów naszych zębów. Jakie są przyczyny pojawienia się stanów zapalnych dziąseł? Na czy polega skuteczne leczenie zapalenia dziąseł? I czy można uniknąć problemów wynikających z zapalenia dziąseł? Zapalenie dziąseł objawia się m. in. krwawieniem podczas szczotkowania zębów. Zapalenie dziąseł dotyka wiele osób, niezależnie od wieku. Jeśli zęby myte są niedokładnie, na ich powierzchni zbierają się bakterie, które w połączeniu ze śliną i resztkami jedzenia odkładają się w postaci płytki nazębnej - ta, ulegając mineralizacji, tworzy porowaty kamień przyciągający kolejne warstwy. Kamień wnika pod dziąsła i odpycha je od korzeni. Złogi wciskają się między zęby i pod dziąsła, umożliwiając bakteriom niszczenie konstrukcji, dzięki której zęby mocno się trzymają w szczęce i żuchwie. Ta konstrukcja to: ozębna, cement korzeniowy i kości wyrostka zębodołowego. Bakterie przenoszą się na przyzębie i na kości szczęki i żuchwy, co zagraża stabilności zębów. Zapalenia dziąseł - przyczyny Zapalenia dziąseł to duża grupa chorób. Można je podzielić na te, które wynikają z braku higieny, a więc są efektem tworzenia się płytki nazębnej. Inne są spowodowane schorzeniami całego organizmu lub przyjmowania niektórych leków. Zapalenia rozwijają się także po mechanicznych uszkodzeniach dziąseł, np. twardym jedzeniem, zbyt mocnym szorowaniem zębów. W dwóch ostatnich przypadkach choroba nie rozwinie się, jeśli zęby będą starannie czyszczone, tak by nie dopuścić do powstania osadu i kamienia nazębnego. Zdarza się często, że wygląd dziąseł wskazuje na istnienie chorób ogólnoustrojowych, z których pacjent nie zdawał sobie sprawy. Tak bywa w przypadku cukrzycy, białaczki, anoreksji i bulimii. Ta ostatnia choroba czyni wielkie spustoszenie w śluzówce dziąseł. Częste wymioty oznaczają nadmierną ilość kwasu w ustach, a to prowadzi do wytrawienia błony śluzowej. Powstają głębokie wżery, dziąsła stają się słabe, rozpulchnione i przekrwione. Podobnie mogą działać leki podawane chorym na padaczkę, blokery kanału wapniowego, czyli preparaty stosowane przy zwalczaniu chorób układu krążenia, antybiotyki (cefalosporyny). Również braki witamin – głównie witamin z grupy B i witaminy C - osłabiają dziąsła. Zapalenie dziąseł a wady zgryzu i próchnica W sporze, który od lat wiodą lekarze dentyści wiele miejsca poświęca się związkowi chorób przyzębia z wadami zgryzu. Ortodonci twierdzą, że nie istnieje taki związek, ale przyznają, że krzywe zęby trudniej utrzymać w czystości, bo w zakamarkach łatwo gromadzi się osad i szybciej odkłada się kamień. Wielu stomatologów twierdzi natomiast, że wady zgryzu mogą wpływać na rozwój chorób dziąseł. Osoby, które mają znaczne braki w uzębieniu lub zbyt luźno ustawione zęby mogą cierpieć z powodu częstego podrażniania dziąseł twardym jedzeniem. Takie mechaniczne uszkodzenia nie przekształcają się z reguły w stany zapalne, ale nie można ich lekceważyć. Najlepiej byłoby poprosić o pomoc lekarza, który po obejrzeniu zębów, będzie mógł zdecydować czy należy wstawić implanty, zaproponuje wykonanie nowej protezy lub ściągnięcie zębów odpowiednim aparatem ortodontycznym. Skład śliny może decydować o szybkości, z jaką na zębach odkłada się kamień. Jeśli ślina ma odczyn kwaśny, łatwiej o rozwój próchnicy, ale nie ma kamienia. Kwas rozpuszcza złogi i nie pozwala im odkładać się na zębach. Gdy ślina jest zasadowa, szybciej odkłada się kamień, a wolniej powstają ogniska próchnicowe. Jedynym ratunkiem w takich sytuacjach jest regularne i staranne szczotkowanie zębów. Protezy nie mają wpływu na zapalenia dziąseł Wiele osób uważa, że stany zapalne dziąseł są wywoływane przez protezy i aparaty ortodontyczne. Spór na ten temat trwa także wśród lekarzy. Jednak ostatnie badania dowiodły, że sam fakt noszenia dobrze dobranej protezy lub aparatu nie przyczynia się do rozwoju zapalenia dziąseł. Jednak pod warunkiem, że pacjent właściwie i bardzo starannie czyści nie tylko własne zęby, ale i sztuczne czy aparat. W przypadku noszenia aparatu ortodontycznego lub ruchomej protezy utrzymanie właściwej higieny jamy ustnej jest trudne. Ale i temu można zaradzić korzystając z odpowiedniej szczotki, płynów do płukania ust i nitki dentystycznej. Zapalenie dziąseł - objawy Objawy zapalenia dziąseł są widoczne już po 3-4 tygodniach odkładania się płytki nazębnej. Z tego powodu cierpi 90 proc. populacji, włączając także dzieci. Statystyczna częstotliwość występowania choroby nasila się po 35 roku życia. Zapalenie dziąseł nie jest jednak związane z wiekiem. Jedynym odstępstwem od tej reguły mogą być pojawiające się na pewnych etapach życia zaburzenia hormonalne, np. w okresie dojrzewania, u kobiet w ciąży i w czasie menopauzy. nadmierne odkładanie się kamienia nazębnego rozpulchnienie dziąseł, ich zaczerwienienie oraz obrzęk krwawienie podczas mycia zębów szczoteczką, a potem podczas gryzienia pokarmów nawet niezbyt twardych nadwrażliwość szyjek zębowych na ciepło i zimno suchość, niesmak i brzydki zapach z ust obniżenie się szyjek zębowych rozchwianie zębów Zapalenie dziąseł - wpływ diety na stan dziąseł Dziąsła reagują na brak witamin i minerałów podobnie jak cały nasz organizm. Mechanizm jest tu prosty – brak składników odżywczych w organizmie prowadzi do osłabienia układu odpornościowego, a więc niedożywienia poszczególnych komórek. Osłabione komórki, z których zbudowane są dziąsła, o wiele łatwiej ulegają infekcjom bakteryjnym. Jeśli niedobory żywieniowe połączy się z niedostateczną higieną, o kłopoty nietrudno. Gdy stan zapalny obejmuje kąciki ust, najprawdopodobniej mamy niedobór żelaza. Jeżeli zmiany zapalne są widoczne na dziąsłach i języku – zwykle brakuje witamin z grupy B oraz kwasu foliowego. Silny stan zapalny dziąseł świadczy o niedoborze witaminy C. Zdaniem stomatologów do prawidłowego rozwoju zębów i utrzymania dziąseł w dobrej kondycji potrzebna jest nam dieta pełnowartościowa. Dlatego większość z nich jest przeciwna wegetarianizmowi - diecie, która pozbawia organizm wielu cennych substancji. Negatywnie wypowiadają się także o ubogich czy jednoskładnikowych dietach odchudzających. Najskuteczniejsze i najmniej dokuczliwe jest mycie techniką wymiatania. Jeżeli na zębach mamy kamień i osad, a dziąsła nie są bardzo bolesne najlepiej używać szczoteczki o średniej twardości włosia. Gdy zapalenie się rozwinie można skorzystać ze szczotki miękkiej. Musimy jednak jak najszybciej iść do stomatologa, który profesjonalnie usunie kamień i osad. Tuż po zabiegu używamy miękkiej szczoteczki. Czyszczenie zaczynamy od strony dziąseł i pociągając szczotką w dół, usuwany resztki pokarmu. Przy myciu zębów mniej ważna jest siła z jaką dociskamy szczoteczkę, najistotniejszy jest czas poświęcany tej czynności. Powierzchnie żujące czyścimy, szorując je we wszystkich kierunkach. Od strony języka i podniebienia zęby czyścimy wzdłuż – od góry do dołu. Klasyczne szorowanie wszystkich powierzchni nie jest dobre. Rozpulchnione dziąsła będą jeszcze bardziej uszkadzane i wycierane. Zaczną zanikać. Brzegi dziąseł są zbudowane z bardzo delikatnej tkanki. Łatwo ją uszkodzić. Można powiedzieć, że pod wpływem ciągłych urazów dziąsła zaczną uciekać (cofać się) przed kolejnymi urazami. Wtedy odsłonięty zostanie tzw. cement korzeniowy, czyli ta część zęba, która jest bardzo podatna na ścieranie. Cement korzeniowy tworzą tysiące kanalików (struktura przypominająca gąbkę), którymi ząb jest odżywiany. Ta porowata powierzchnia jest podatna na wycieranie, jeśli nie osłaniają jej dziąsła. Gdy ich brakuje, tworzą się tzw. szyjki, które reagują bólem na zimne i gorące potrawy. Zapalenie dziąseł - leczenie Wybór metody leczniczej zależy zazwyczaj od stopnia rozwoju choroby i rodzaju zniszczeń, jakie dokonały się w dziąsłach. Niezależnie jednak od zaawansowania choroby, pierwszym etapem leczenia jest zawsze staranne usuniecie osadu i kamienia. Jeżeli stan zapalny nie poczynił zbyt wielkiego spustoszenia, niekiedy na tym można zakończyć leczenie. Pacjent musi jednak utrzymywać nienaganną czystość jamy ustnej i zrezygnować z palenia tytoniu. Gdy po zabiegu higienicznym nie ma wystarczającej poprawy, lekarz może zastosować specjalne wkładki dodziąsłowe i płukanki. Jeśli nie ma poprawy, możliwe są następujące rozwiązania. Z reguły najpierw wykonuje się ogólne badania krwi, aby sprawdzić, czy przyczyną zapalenia dziąseł nie jest np. cukrzyca, niedobór witamin czy minerałów. Jeżeli te podejrzenia się nie potwierdzają, stomatolog powinien sprawdzić, czy przyczyną zapalenia nie są tzw. węzły urazowe. Powstają one w miejscach zbyt silnego nacisku poszczególnych zębów na siebie. Gdy jedne są duże, a inne małe - nie pasują do siebie i niedokładnie się stykają. W takich sytuacjach częściowe zeszlifowanie wystających zębów może rozwiązać problem powtarzających się zapaleń dziąseł. Przy zaawansowanym stanie zapalnym konieczne jest podawanie antybiotyków oraz preparatów podnoszących odporność organizmu. Na tym etapie zaleca się również płukanki, które rozmiękczają osad (tzw. pierwszorzędowe) albo przez dłuższy czas działają bakteriobójczo (tzw. drugorzędowe). Dobre efekty uzyskuje się także po stosowaniu żelu leczniczego, który pacjent może samodzielnie nakładać na chore miejsca. Ważne jest, aby starannie wcierać żel w dziąsła, by substancja lecznicza dostała się do kieszonki dziąsłowej. Jeżeli zapalenie spowodowało przerost dziąseł, konieczna bywa chirurgiczna korekta ich wielkości. Zbyt rozrośnięte (niekiedy przypominają wyglądem falbanki) trzeba wyciąć, żeby łatwiejsze było utrzymanie czystości. Zabieg wykonuje się w znieczuleniu. Chirurg używa do tego zwykłego skalpela, noża elektrycznego lub lasera. Po takim zabiegu tkanka goi się dość szybko. Przy bardzo rozwiniętej chorobie, gdy kieszenie dziąsłowe są głębsze niż 6 mm, trzeba oczyścić z osadu i kamienia także korzeń zęba. To już poważna operacja, ponieważ wymaga głębokiego nacięcia dziąsła. Po zabiegu zakłada się szwy, a rehabilitacja może trwać nawet kilka tygodni. Jedynym sposobem na uniknięcie takiego zabiegu jest regularne i dokładne czyszczenie zębów. To się zdecydowanie bardziej opłaca. Jak dbać o dziąsła? Podstawowym warunkiem zachowania zdrowych dziąseł jest staranne mycie zębów, czyszczenie nitką dentystyczną przestrzeni międzyzębowych, używanie wyciorków i wykałaczek stomatologicznych (nie należy ich mylić z wykałaczkami używanymi w kuchni - stomatologiczne mają kształt klina, dzięki czemu można nimi dokładnie oczyścić przestrzenie między zębami). O higienie ust decyduje stosowanie odpowiedniej pasty do zębów. Najlepiej, gdy jest biała (lub tworząca się z niej piana jest biała) – wtedy łatwiej zauważyć nawet niewielkie krwawienie dziąseł. Dobre efekty daje stosowanie płynów do płukania. Warto pamiętać, że 40 proc. powierzchni zębów to obszar, do którego nie dociera szczoteczka. Dlatego tak ważne jest stosowanie także innych technik czyszczenia i płukania. Osoby, które mają bardzo ciasno ustawione zęby i trudno im czyścić przestrzenie międzyzębowe nitką, powinny używać specjalnych irygatorów stomatologicznych. O kondycji dziąseł decydują także regularne wizyty u dentysty (co 6-12 miesięcy, w zależności od indywidualnych potrzeb). Jeżeli będziemy regularnie odwiedzać stomatologa, nie przegapimy początków zapalenia dziąseł. Domowe sposoby na zapalenie dziąseł W popularnych poradnikach mówi się, że zapalenia dziąseł można z powodzeniem leczyć samodzielnie. Specjaliści twierdzą jednak, że to dość ryzykowne. Choroby związane z dziąsłami bywają bardzo skomplikowane. Zaniedbanie ich i niewłaściwe leczenie może doprowadzić nawet do utraty zębów. Zanim więc rozpocznie się kurację na własną rękę, lepiej poradzić się lekarza, by ten ocenił zmiany zapalne. Jedyne, co można polecić z czystym sumieniem, to profilaktyczne płukanie ust po wyszczotkowaniu zębów ziołowymi naparami. Właściwości przeciwzapalne ma wyciąg z kwiatu rumianku. Dolegliwościom zapobiegają też tymianek i liść szałwii. Podobnie działa nalewka z czesłoty purpurowej lub kory dębu. miesięcznik "Zdrowie"

zapalenie dziąseł u psa zdjęcia